و میدانیم كه حكومت الهي توسط انبياء و ائمه معصوم ، و به اذن خداوند هدايت مردم را بعهده دارند.

در قرآن هم اشاره كرده است كه : (( اي مومنين ، خدا و رسول و صاحبان امر را اطاعت كنيد . پس اگر در چيزي نزاع و اختلاف كرديد وظيفه آن است كه به خدا و رسول مراجعه كنيد ، اگر به خدا و قيامت ايمان داريد اين امر بهتر و نيكوترين تعبير است)).

 و اما اختلاف در اين است كه اينها چه كساني هستند كه اطاعتشان مقرون به اطاعت خداوند است و رسول خدا است ؟ در تفاسير شيعه و پاره اي از تفاسير اهل سنت آمده است كه مراد از اولي الامر ، فقط اهل بيت پيامبر و اوصياء و خلفاي اويند . كه اول آنها حضرت امير المومنين علي (ع) و آخرين آنها حضرت امام مهدي (عج) است.

اصل روايت از جابر بن عبدالله انصاري است كه از آيه ي شريفه از پيامبر سؤال كرد كه يا رسول الله مراد از اولي الامر در آيه چه كسي و چه كساني است ؟ فرمودند : ((مراد از اين ها در آيه ، جانشينان منند و پيشوايان مسلمين پس از من ، اول آن ها علي بن ابي طالب (ع) و سپس حسن و سپس حسين و سپس علي بن حسين و سپس محمد بن علي در تورات معروف به باقر ، كه تو يا جابر او را درك مي كني و وقتي او را ملاقات كردي سلام مرا به او برسان ، سپس جعفر بن محمد صادق ، سپس موسي بن جعفر ، سپس علي بن موسي ، آنگاه محمد بن علي ، و بعد علي بن محمد و سپس حسن بن علي ، آنگاه هم نام و كينه من ، حجت خدا در زمين و يادگار الهي بين بندگانش . فرزند حسن بن علي ، آن كس كه خداوند به دست او شرق و غرب زمين را فتح مي كند ، آن كس كه شيعيانش و دوستانش غيبت دارد ، غيبتي كه به امامت او ثابت قدم نخواهد ماند مگر كسي كه خداوند دلش را بوسيله ايمان امتحان كند . جابر گويد : پرسيدم يا رسول الله آيا شيعيان در غيبت از او بهره مي برند ؟ فرمودند : آري قسم به كسي كه مرا به نبوت مبعوث كرد ، آنها از نور او منور به ولايت بهره مند مي شوند همانند بهره بردن مردم از خورشيد پشت ابر .

و سخن پاياني در اين باب آن است كه محبت و ولايت ما نسبت به اهل بيت (ع) زماني مفيد است كه مطيع خدا و دستورات او باشد.

و در سخن ديگري از حضرت صاحب الامر (عج) رسيده است كه مي فرمايد :

((و اما الحوادث الواقه فارجعوا فيها الهي رواه حدثينا فانهم حجتي عليكم و انا حجه الله عليهم ))

((در حوادثي كه در واقع مي شود به روايان حديث ما رجوع كنيد چرا كه آنها حجت بر شمانيد و من حجت بر آنها هستم)) حوادث واقعه عبارت از هرامر مستحدثه اي است كه نياز به كار شناسي و تخصص دارد تا با تلاش و كوشش ، علم و تخصص و داربودن قوه استنباط احكام ، آنها را از متون ديني استخراج كند . و مراد از روايان حديث كساني اند كه خود  دين رافهميده اند و به احكام و دستورات و روايات ، و صحت و سقم ، ناسخ و منسوخ ، مقيد و مطلق ... احاديث آشنايند و توان استنباط احكام دين ، مطابق با نياز زمان را دارا باشند.

نوشته شده در چهارشنبه سوم آذر ۱۳۸۹ساعت توسط مجنون کربلا| |